Blog

/Blog
Blog2017-07-05T16:10:56+01:00
505, 2019

Schitterend moederdagcadeau. Wie biedt? Vanaf 50 euro

mei 5th, 2019|0 Comments

Een bevalling is als een bevrijding. Loslaten lukt desalniettemin nooit echt. Hoeft ook niet. De juiste dosering moederliefde is niet eenvoudig. Te veel, te weinig, voldoende…. Het blijft mensenwerk.

Bieden kan t/m 9 mei a.s. op een foto in museumkwaliteit met daarop Risja Steeghs en haar moeder El Steeghs met de titel: ‘Loving caretaker’. Risja werd grotendeels door haar ouders verzorgd toen ze leed aan de ziekte van Lyme. Dit liefdevolle proces werd door mij in de vorm van foto’s vastgelegd. Er ontstonden een reizende tentoonstelling en een boek: ‘Risja, a story by Lilith’. Een stichting werd opgericht om geld in te zamelen voor meer en beter onderzoek naar de ziekte van Lyme o.a. door middel van verkoop van dit boek. Inmiddels is deze stichting opgeheven. De tentoonstellingsfoto’s doe ik van de hand. Een soort bevrijding voor mij van dit project waarin ik misschien wel té intensief ben opgegaan. Ook daar was de juiste dosering lastig voor iemand die graag en veel geeft.

Afm. foto 60×90 cm, kwaliteit Diasec, voorzien van ophangrails aan achterzijde. Ophalen in Amstelveen. Of elders in overleg. Bieden kan via mijn e-mailadres info@lilithlove.eu

Loving caretaker

 

804, 2019

Speciale aanbieding! Twee voor de prijs van één.

april 8th, 2019|0 Comments

Wil je me inhuren voor een maand tegen een maandsalaris van € 2.650,00 inc. btw? Ik maak dan voor jou een dagboek over de maand mei 2019 uit mijn leven. Handgeschreven teksten, splinternieuwe zelfportretten, andere foto’s… In totaal ca. 180 pagina’s. Maar je krijgt mei 2018 erbij! Ik ben vorig jaar april met schrijven gestopt vanwege te drukke werkzaamheden. Met de hand schrijven is meer werk dan ik had verwacht. Ik moet het dagboek over mei 2018 dus nog schrijven en plakken. Het materiaal is verzameld, de foto’s en zelfportretten zijn reeds afgedrukt. Aan mei 2019 moet ik vanzelfsprekend nog beginnen.
Wat beweegt me en hoe beweeg ik me? Je komt het allemaal te weten als je me inhuurt voor de maand mei 2019. En ook wat me bewoog in mei 2018. Mail voor meer informatie naar: info@lilithlove.eu 
1203, 2019

Objectief waarnemen is onmogelijk

maart 12th, 2019|0 Comments

Drie van mijn zelfportretten werden onlangs genomineerd bij de 12th International Color Awards en wel ‘Doing the laundry’ in de categorie Fine Art, ‘Libertad’ in de categorie Nude en ‘Fishy’ heel verrassend in de categorie Abstract. Ik had ‘Fishy’ ingediend bij de categorie Portret, maar de organisatie vond hoofd-met-vis-in-zak blijkbaar abstract. Een vierde inzending heeft niets gemaakt, terwijl ik die foto steengoed vind. Een Griekse kunstverzamelaar ook, want die heeft hem onlangs aan zijn collectie toegevoegd en een eerste exemplaar ervan zit al jarenlang in de bedrijfscollectie van A.S.R.-verzekeringen.

Ik houd niet van wedstrijden. Waarom doe ik dan mee? Ik hoop op PR en bijgevolg naamsbekendheid, want die heb je als kunstenaar nodig om werk te kunnen verkopen. Een wedstrijd is een soort van etalage. En ook omdat mensen soms ervan overtuigd willen worden dat iets kunst is alvorens ze tot aankoop overgaan. Een opleiding wil wel eens helpen. Als je zegt dat je de kunstacademie hebt gedaan, denken ze vaak dat je een ‘echte’ kunstenaar bent, terwijl dat niet zo hoeft te zijn. Als je een fotovakopleiding hebt afgerond, wordt verondersteld dat je een ‘echte’ fotograaf bent en dat hoeft evenmin zo te zijn. Als je prijzen wint, dan krijgt jouw werk erkenning en is men eerder geneigd te denken dat aankoop ervan wel een verantwoorde investering in kunst zal zijn. Er komt behoorlijk wat psychologie bij kijken.

Ik ontbeer elke opleiding op kunst- dan wel fotografiegebied. Een extra reden dus om incidenteel aan een wedstrijd mee te doen. Ik weet dat talent van binnen zit. Dit kun je niet leren. Je kunt op een opleiding wel technieken leren om je creativiteit om te zetten in iets tastbaars. Als je gedreven bent en over doorzettingsvermogen beschikt, kun je een heleboel leren door goed te kijken naar wat ontstaat als je iets maakt. Zelfs zonder opleiding.

De uitslag van een fotografiewedstrijd houdt voor mij zelden of nooit een waardeoordeel in, want ik ben ervan overtuigd dat objectief waarnemen onmogelijk is. Als ik win, voel ik me desondanks anders dan wanneer ik verlies. Daar ben ik heel eerlijk in.

Volgens promovenda Maartje de Jong van de Universiteit Utrecht is het onmogelijk om een objectief beeld van de werkelijkheid te vormen. Ze kwam onder meer tot die conclusie door metingen te verrichten via elektrodes binnen in de schedel van mensen. In sensorische hersengebieden wordt nieuwe informatie van je ogen namelijk verwerkt, en meteen gecombineerd met bestaande informatie. “Tijdens dit proces is er veel rivaliteit tussen hersencellen. Welke cellen winnen, hangt af van wat je ogen registreren, maar ook van informatie die al in je brein zit. Die combinatie bepaalt uiteindelijk jouw perceptie”, aldus De Jong. In de sensorische gebieden waar verwerkt wordt wat je ziet, is een constant gevecht gaande tussen hersencellen. En ze maken zonder inmenging van andere hersengebieden uit welke interpretatie als winnaar uit de bus komt. Wat je waarneemt is dus nooit 1-op-1 wat je ogen je vertellen. (Bron: Proefschrift Maartje de Jong: Neural mechanisms underlying temporal modulation of visual perception.)

Dit is een technische uitleg. Kunst heeft bovendien alles met gevoel te maken. Er wordt niet voor niets gezegd ‘schoonheid is in het oog van toeschouwer’. Aan dat oog zijn hersenen, geheugen, ervaring, gevoel, remmingen, levenswijsheid enzovoorts gekoppeld. In mijn beleving bestaat er geen objectieve jury. Als we naar iets kijken en dit beoordelen, speelt ons verleden mee. Per dag, per gemoedsstemming, kan een oordeel verschillen.

Ik ben dankbaar voor elke nominatie en prijs die ik ontving. Ooit zijn mijn werk en ik daardoor voor het eerst in de krant verschenen (nog steeds veel dank aan Peter Janssen DDL). Dit had een sneeuwbaleffect waaruit veel goeds is voortgekomen. Maar nominaties en prijzen vertellen me doorgaans niet of iets goed of slecht is. Ik vond ooit een songfestivalliedje erg goed en het kreeg niet één stem. Ik bleef het desondanks een top-lied vinden.

Bedenk dat wedstrijdorganisaties vaak de grote winnaars zijn. Bijna elke deelname kost geld. Een etaleur moet je echter ook betalen, vandaar dat ik er zo nu en dan in investeer.

Luister naar je buikgevoel als je naar kunst kijkt. Oordeel zelf. Anderen hoeven je niet te vertellen of iets goed is, want een werk moet je raken. Dan weet je genoeg. Dat is de kunst.

\

 

803, 2019

Internationale vrouwendag 8 maart 2019

maart 8th, 2019|1 Comment

Geen idee welk zelfportret ik zal posten om te laten merken dat ik weet dat het vandaag internationale vrouwendag is. Met elk zelfportret dat ik maak vier ik immers mijn vrouw-zijn. Zelfs elke dag vier ik mijn vrouw-zijn. Sterker nog, ook op de dagen dat ik er alleen voor stond als moeder vierde ik mijn vrouw-zijn; mijn vrouwelijke én mannelijke krachten gebundeld in één mens, door twee X-chromosomen toevallig een vrouw.
Het is eigenlijk vreemd dat internationale vrouwendag bestaat. We zijn van ver gekomen, maar hebben nog een lang weg te gaan voordat we vrouwendag kunnen schrappen. Het zal nog een tijd duren voor we het als vanzelfsprekend beschouwen dat we allemaal gelijkwaardige mensen zijn.
Tot die dag blijf ik aandacht schenken aan internationale vrouwendag en herdenk ik de heldinnen die zich op uitzonderlijke wijze hebben ingezet voor de rechten van de vrouw, voor gelijkheid, voor hun medemens. Maar ik herdenk ook de helden die hiervoor hebben gestreden, want die mogen we net zo min vergeten.
Zolang het nodig is, zolang gelijkheid nog niet is bereikt, vier ik op 8 maart mijn vrouw-zijn nadrukkelijker dan op alle andere dagen van het jaar.
Wees solidair, vier samen.


1112, 2018

Het misbruik van #metoo

december 11th, 2018|1 Comment

Ik wou een stuk schrijven over het misbruik van #metoo, maar het lukt me niet. Ik vind het misbruik van #metoo uitermate vermoeiend.

In de rij van hongerige wachtenden voor de deur van een restaurant werd mijn man luidkeels beschuldigd door een jonge vrouw. Waarvan? Dat hij zich opzettelijk tegen haar aandrukte. Iedereen van ons gezelschap had gezien dat er geen contact tussen hem en haar of tussen hun beider dikke winterjassen had plaatsgevonden. (En waarom zou hij zich tegen een hysterica aandrukken als hij mijn liefdevol goddelijk lijf onbeperkt ter beschikking heeft?) Toen hij zei dat ze niet goed wijs was, wilde haar vriend met hem op de vuist. Een echte hashtag-metoo-ridder.

Als ervaringsdeskundige, want
• tweemaal aangerand/verkracht – penetratie met een vinger is verkrachting –
• in mijn nek gebeten/gekust
• vreemde mannenhand tussen mijn benen in een groot gezelschap in de openbare ruimte
• ontelbare klopjes op mijn kont van ‘amicale’ mannen
• seksueel getinte opmerkingen/scheldwoorden die naar mijn hoofd werden geslingerd
• enzovoorts,
alsook moeder van een verkrachte dochter, weet ik heus wel wanneer er over grenzen wordt heengegaan en dat was duidelijk niet het geval voor de deur van het restaurant. Er was he-le-maal niets aan de hand.

De discussie over machtsongelijkheid, seksuele intimidatie en misbruik is belangrijk. #metoo is belangrijk. Maar er zijn blijkbaar mensen die zich graag onterecht als weerloos slachtoffer manifesteren. Er wordt een hulpeloos mens geschapen. Zij verzieken het voor de echte slachtoffers.

Willen ze daarmee onmiddellijk ophouden?

De aandacht moet uitgaan naar slachtoffers die soms voor hun leven zijn getekend. We moeten ons met z’n allen sterk maken voor hen. En de (machts)misbruikers moeten worden gestraft en gestopt.

Dank u.

No more drama

3011, 2018

Alleen van jou

november 30th, 2018|0 Comments

Gisteren ging ‘Alleen van jou’ door Het Goede Doel in première. Ik maakte de clip. De single is afkomstig van het album ‘Overwerk’. Je kunt het album kopen via de grotere online webwinkels.
Denk hierbij aan: Bol.com Overwerk

Dank aan allen die zichzelf, hun locatie, hun talent, hun huisdier, hun props spontaan beschikbaar stelden. In willekeurige volgorde: Henk Temming, Frank Hölsgens, Geerthe Timmermans, Gioya Timmermans, Mien Geerlings, Service Bioscoop Luxor Reuver, Wesley Beek, Hans Tunnissen, familie Frietman

 

2211, 2018

If then is now

november 22nd, 2018|0 Comments

Domestic Goddess: The magic pan (self-portrait)

Walter van Teeffelen interviewde mij voor ifthenisnow.eu

Klik op de link om het stuk te lezen én om mijn 10 zelfportretten te zien.
Quote Henriette van Gasteren: ‘Wat ik erg sterk aan mijn werk vind, is dat er nooit sprake kan zijn van #metoo. Ik doe alles zelf. De zeldzame keren dat ik in goed vertrouwen samenwerkte met een fotograaf alsook een regisseur zorgden ervoor dat ik van een koude kermis thuis kwam. Aan mijn lijf geen polonaise. Handen af!
Ik fotografeer mezelf – niemand zegt me wat ik moet doen – ik maak zelfportretten.” Unquote.
Dank je Walter! Dank je Ella Arps, jij weet wel waarom.

Tubbing (self-portrait)

1511, 2018

Hoogste veilingopbrengst ooit

november 15th, 2018|0 Comments

Mijn schip is binnen, lees maar: De Volkskrant, Hoogste veilingopbrengst ooit voor doeken van Hopper en De Kooning

Tjap-tjoy (self-portrait)

Chop Suey uit 1929 van Edward Hopper. Beeld AFP

 

 

Christie’s hamerde woensdag in één veilig 318 miljoen dollar af.

Michiel Kruijt 14 november 2018, 17:08

Het blijft deze week records ­regenen bij veilingen van ­moderne kunst in New York. Nadat dinsdag bij Sotheby’s een ­Magritte voor een recordprijs was weggegaan, noteerde concurrent Christie’s woensdag twee keer de hoogste veilingopbrengst ooit voor een kunstenaar. Het schilderij Chop Suey uit 1929 van Edward Hopper (1882-1967) werd verkocht voor 91.875.000 dollar (81,5 miljoen euro) inclusief opgeld. Het vorige record voor een werk van zijn hand stond op 40,4 miljoen dollar en werd in 2013 behaald.

Woman as Landscape van Willem de Kooning (1904-1997) ging op dezelfde veiling weg voor 68.937.500 dollar (61 miljoen euro). Dat is een veilingrecord voor een werk van de in Rotterdam geboren kunstenaar; twee jaar geleden was er 66,3 miljoen dollar ­betaald voor zijn doek Untitled XXV uit 1977. Eerder zijn twee werken van De Kooning onderhands verhandeld, waarbij veel hogere bedragen zouden zijn betaald: 137,5 miljoen dollar (in 2006) en 300 miljoen dollar (in 2015).

De veiling van Christie’s bracht woensdag in totaal bijna 318 miljoen dollar op. Onder de hamer kwam het eerste deel van de collectie van ­Barney A. Ebsworth, een in april dit jaar overleden kunstverzamelaar die een fortuin had verdiend met de verkoop van luxe groepsreizen en cruises. Hij was bestuurslid van meerdere gerenommeerde musea in de VS.

Ebsworth was kunst gaan bestuderen na een bezoek aan het Louvre in 1957. Hij wilde aanvankelijk 17de-eeuwse Hollandse meesters gaan verzamelen, maar ­ontdekte na een bezichtiging van een privécollectie dat hij de concurrentie niet aankon. Een Amerikaanse museumdirecteur suggereerde hem impressionisten te verzamelen, of werken van buitenlandse schilders in ­Parijs als ­Picasso, Chagall en ­Modigliani.

Dat voorstel wees Ebsworth af omdat die werken te duur voor hem waren, schreef hij openhartig in zijn auto­biografie. ‘Toen stelde hij Amerikaans impressionisme voor en ik zei: Wat is dat? Op de een of andere manier kwamen we bij Amerikaans modernisme terecht en zo is het begonnen voor mij.’ Zijn collectie is in meerdere Amerikaanse musea te zien geweest.

De komende dagen komen er mogelijk nog een paar nieuwe werken onder de hamer die records zouden kunnen vestigen. Donderdagochtend vroeg Nederlandse tijd veilt Sotheby’s een groot schilderij van Jean-Michel Basquiat. Vorig jaar werd een werk van hem verkocht voor 110,5 miljoen dollar. Vrijdag staat bij Christie’s de ­veiling gepland van ­Portrait of an Artist (Pool with Two Figures) van de Britse schilder David Hock­ney. Dat gaat ­mogelijk het record breken van duurst geveilde werk van een levende kunstenaar.

 

1511, 2018

Awards and so on

november 15th, 2018|0 Comments

Forgot to mention my recent awards and nominations.
There they come.

IPA 2018 Honorable Mention, categories Fine Art, Portrait.

Series ‘Bit Player’: ‘Chef de Cuisine’

Part of this series ‘Bit Player’ is for example my self-portrait ‘Chef de Cuisine’ with dear friend and Chef Youp Kilkens. Click here for his Instagram. But there are many other self-portraits e.g. ‘Butcher’, ‘Baker’, ‘Undertaker’ etc. Feel free to see for yourself: IPA 2018 Lilith

And then I got nominated twice for the 13th Black & White Spider Awards.

Category Fine Art with my self-portrait ‘Man Ray’.

Category Nude with my self-portrait ‘Stay Cool’.

 

2910, 2018

Uniek aanbod: collector’s item

oktober 29th, 2018|0 Comments

Startprijs € 1.995,– (inc. verzending binnen Nederland).

Herinneren jullie nog de AvroTros wedstrijd ‘Krabbé zoekt Picasso’, waarbij ik dankzij jullie stemmen met mijn zelfportret ‘From blue to white’ in 2017 de publieksprijs won? Er waren ruim 3.000 inzendingen. Mijn foto behoorde ook tot de Jury-top-3. De jury van de Picasso-wedstrijd bestond uit Charles Esche (directeur van het Van Abbemuseum), Marko Klomp (kunstenaar en dichter) en Jeroen Krabbé (kunstenaar, regisseur, acteur en presentator van ‘Krabbé zoekt Picasso’). Jeroen Krabbé: “Het niveau lag heel hoog, daar ben ik heel erg blij om.”

Mijn winnend zelfportret ‘From Blue to White’ maakt bovendien sinds jaren onderdeel uit van de museumcollectie van museum van Bommel van Dam in Venlo.

De prijs die ik won: een kunstreis naar Barcelona. Deze werd door het reisbureau in eerste instantie uitgesteld. Ik kon hem daardoor plannen in 2018 en op eigen wijze invullen. Dat heb ik onlangs gedaan. In plaats van met het vliegtuig, ging ik met de auto. Een van de redenen daarvoor was dat ik op de heen- en terugweg zelfportretten in diverse hotels kon schieten voor mijn serie ‘Lonesome hotel’.

Mijn speciaal aanbod voor jullie, degenen aan wie ik de publieksprijs heb te danken: Eén zelfportret ‘From Blue to White’ afgedrukt op Epson hot press natural papier, beeldmaat 18×27 cm, gesigneerd plús 6 gesigneerde zelfportretten uit de serie ‘Lonesome Hotel’ gefotografeerd in hotels in Beaune, Valras-Plage, Barcelona, Figueres, Carcassonne, Orléans, afm. ca. 18×28 cm. Dit totaalpakket bied ik slechts eenmaal in deze samenstelling aan. De 6 zelfportretten zijn tot dusver onbekend.

Op dit collector’s item mag geboden worden t/m woensdag 31 oktober a.s. Startprijs € 1.995,– (inc. verzending binnen Nederland). Bieden kan via sociale media of via mail naar info@lilithlove.eu

De reis naar Barcelona was grandioos en mijn bezoek aan het Picasso-museum bijzonder inspirerend.

Dank jullie wel!

Henriëtte / Lilith

Links: ‘From Blue to white’, rechts: ‘De strijkster’ uit Picasso’s blauwe periode

3108, 2018

Einde dagboekenproject

augustus 31st, 2018|0 Comments

Augustus 2018 is bijna voorbij. De 12e maand van mijn dagboekenproject. Ik heb een jaar lang maandelijks een dagboek gefotografeerd en met de hand geschreven. Het was ontzettend veel werk, daarom stop ik ermee. Meestal leuk werk, maar soms ook heel zwaar werk omdat ik mijn emoties van die maand herbeleefde. Ik schreef namelijk eerst alle teksten op mijn computer en als de nieuwe maand was begonnen startte ik met plakken van foto’s en met de hand schrijven van het dagboek van de voorgaande maand.

De meeste boeken heb ik verkocht. De gedachte erachter was dat ik langzaam maar gestaag van minimum salaris naar het salaris van Jan Modaal zou toewerken. Dat is niet helemaal gelukt. De verkoopprijs stagneerde bij € 2.350,00 inc. btw. Meestal bezorgde ik de boeken persoonlijk tot aan Gent in België toe. Ik durfde ze niet op te sturen want elk dagboek is een uniek handgeschreven exemplaar. Ik kan het nooit exact reproduceren en ben dit ook niet van plan.

Mocht je belangstelling hebben een maandlang mijn deelgenoot te worden dan kan dat nog steeds. Een aantal boeken heb ik nog in mijn bezit. Aan het plak- en schrijfwerk van augustus moet ik sowieso morgen beginnen. In elk dagboek al mijn nieuw werk dat ik die bewuste maand produceerde. En veel meer. Foto’s van mijn vader bijvoorbeeld. Gewoon foto’s van alles wat die maand in mijn leven gebeurde. Ca. 75 foto’s/zelfportretten met mijn Nikon camera alsook met mijn Lumia telefoon. De foto’s worden afgedrukt op mooi fotopapier, afm. 13×18 cm. In totaal ca. 180 pagina’s. Het boek wordt vanzelfsprekend gesigneerd.

Elk dagboek is sowieso een uniek handgeschreven exemplaar en je onderhoudt er een hardwerkende artiest mee voor een maand. Dat moet je toch een goed gevoel geven?

Ingeval van belangstelling kun je mailen naar: info@lilithlove.eu

 

1808, 2018

Foto verkocht aan de hoogste bieder

augustus 18th, 2018|0 Comments

Afgelopen week bood ik een foto uit mijn vaders huis te koop aan plus een zelfportret van ons beiden, gesigneerd door ons beiden. Eigenlijk ging het meer om het zelfportret dan de andere foto, want dit was de eerste keer dat mijn vader een foto van ons samen signeerde. Dus heel exclusief en vrij uniek. De foto’s zijn inmiddels verkocht. Dank aan degenen die geboden hebben. Felicitaties aan degene die hem gekocht heeft. Koester ons!

1508, 2018

Foto uit mijn vaders huis te koop. Afm. 29,5 x 18 cm, buitenmaat lijst 40×50 cm, startbedrag € 115,00

augustus 15th, 2018|0 Comments

Na mijn scheiding in januari 2007 heb ik de trouwfoto aan de muur in mijn vaders huis vervangen door een foto van mezelf, in m’n eentje. Op dat moment had ik geen idee van wat me te wachten stond. Ik vond het vreselijk eng om te scheiden. Ik wou niemand verdriet doen. Mijn kinderen niet, mijn vader niet. Vrijheid was echter belangrijk voor me. Niet dood gaan van binnen nog meer. Vandaar dat ik ondanks mijn angst besloot alleen verder te gaan. Alleen, maar samen met mijn kinderen. Zonder enige zekerheid op welk gebied dan ook. Behalve de zekerheid van wederzijdse liefde van/voor mijn kinderen en van/voor mijn vader. Ik voorvoelde dat veel nare dingen te gebeuren stonden. De realiteit bleek uiteindelijk zelfs groter dan mijn fantasie.

Inmiddels zijn we heel wat jaren verder. Mijn vader heeft sinds vandaag in het verzorgingshuis niet genoeg wandruimte om mijn foto op te hangen. Dat is niet erg want ik zit in zijn hart. Het is geen zelfportret, toch is het een foto die me recht doet. Een foto die typeert hoe ik in het leven sta. Rug recht, borst vooruit, haren in de wind. Ik laat de angst niet regeren. Op een of andere manier hoort deze foto niet thuis in mijn eigen huis, vandaar dat ik hem weg doe.

Deze foto, die met mijn vader is mee gereisd vanaf mijn ouderlijk huis naar zijn appartement is vanaf vandaag bij opbod te koop. Ik lever er een zelfportret van mijn vader en mij samen bij. Dit zelfportret heb ik vijf jaar geleden gemaakt toen hij 90 jaar werd. Hij bedacht de titel: ‘Veilige haven’. Ik noemde het: ‘Still life’. Afmeting 13 x 18 cm. Gesigneerd door mijn vader en mij. Want hij heeft me altijd gesteund en doet dit nog.

Het startbedrag voor deze twee foto’s samen is € 115,00 inclusief btw en verzending binnen Nederland. Wie wil, wie biedt? Dit kan tot vrijdagavond 17 augustus 2018.

Stuur me een pm of mail naar info@lilithlove.eu

 

608, 2018

Een open boek in woord en beeld

augustus 6th, 2018|1 Comment

Inmiddels ben ik begonnen aan mijn twaalfde dagboek sinds vorig jaar augustus toen ik dit project in bad bedacht.
Heb je belangstelling voor een dagboek waarvan slechts één exemplaar verschijnt?
In dit dagboek al mijn nieuw werk en meer dat ik die bewuste maand produceer. Ca. 75 foto’s/zelfportretten met mijn Nikon camera alsook met mijn Lumia telefoon. De foto’s worden afgedrukt op mooi fotopapier, afm. 13×18 cm. In totaal ca. 180 pagina’s. Het boek wordt vanzelfsprekend gesigneerd.
Hoeveel kost het? Het eerste dagboek maakte ik tegen minimum maandloon. Ik werk zo naar het salaris van Jan Modaal toe. Elk dagboek is sowieso een uniek handgeschreven exemplaar en je onderhoudt er een hardwerkende artiest mee voor een maand.

Het augustusdagboek kost € 2.350,00 inc btw.

Mail me voor meer details: info@lilithlove.eu

108, 2018

VERKOCHT! – Verzending zonder verzendkosten deze week

augustus 1st, 2018|0 Comments

Skinny Dipping’, mijn gehavend boek met extra verhaal werd verkocht voor € 130,00. Dit is een voorbeeld van hoe ik vaak van iets negatiefs iets positiefs probeer te maken. Soms lukt het, soms niet.
Maar… ik schreef: “Toen ik thuis aangekomen de klep opende viel het op straat. Daardoor kwam de rug ietwat los te zitten. ‘Daar hoor ik thuis’, sprak het boek tot mij. Inderdaad, dacht ik, kunst moet voor iedereen toegankelijk zijn.”
Doordat de prijs voor dit beschadigd boek hoger werd dan voorzien was het niet meer voor iedereen toegankelijk. Een nieuwe ongehavende versie van ‘Skinny Dipping – explicit content’ is echter te koop voor € 49,50. Normaal gesproken bedragen de verzendkosten binnen Nederland € 10,00 (het boek past niet in de brievenbus, vandaar). Deze week neem ik de verzendkosten voor mijn rekening.
Greep je net mis bij de veiling van het gehavende boek, schroom niet een brandnieuw exemplaar bij me te bestellen. Ik stuur het gesigneerde boek zo snel mogelijk naar je toe. En weet je, je krijgt er deze week gratis een set postkaarten (5 stuks) bij.
Dank voor jullie enthousiasme bij de ‘veiling’. Het was een bijzondere ervaring.

3007, 2018

GRATIS! (Nou ja bijna, slechts 15 euro verzendkosten)

juli 30th, 2018|8 Comments

Dit boek ‘Skinny dipping’ (preview ) is een boek met een verhaal. Dat is meestal zo bij boeken. Dit boek heeft een extra verhaal. Het heeft gereisd langs galerieën in Knokke. Het boek en ik kregen te horen: Uw werk is prachtig, erg goed, maar:
• Het is niet kuis genoeg voor België (ik heb ook heel kuis werk hoor, bijna saai zo kuis)
• Fotografie is lastig verkoopbaar in Knokke behalve werk van Marc Lagrange (ehm, ja maar die hoeft niet meer naar Lidl)
• De galeriehouder moet affiniteit met het werk hebben (een relatie kan groeien, geef ons een kans)
• Het is te expliciet (terwijl dit werd gezegd bekeek ik in de betreffende galerie werk van Kamagurka voor wie geen taboe veilig is)
• Het bevat te veel foto’s (zie je wel dat ik te dik ben!)
Ik klemde het verguisde en beduimelde boek in mijn zweterige armen en nam het mee naar huis. Tijdens de rit van de Belgische kust naar Nederland lag het in de kofferbak. Toen ik thuis aangekomen de klep opende viel het op straat. Daardoor kwam de rug ietwat los te zitten.
‘Daar hoor ik thuis’, sprak het boek tot mij. Inderdaad, dacht ik, kunst moet voor iedereen toegankelijk zijn. Vandaar dat ik dit boek te koop aanbied tegen louter verzendkosten (ca. 15 euro in Nederland). Mocht je meer willen betalen, voel je vrij!
Het extra verhaal schrijf ik met de hand erin. En wie weet doe ik er nog een setje postkaarten bij. Inschrijven en bieden kan tot woensdag 1 augustus a.s. De hoogste bieder ontvangt dit unieke gehavende boek zo snel mogelijk.
Wie maakt me los? Mail naar info@lilithlove.eu of stuur een pm.
Dank bij voorbaat.

Lilith


407, 2018

‘Fotograaf Henriëtte van Gasteren / Lilith verkoopt haar leven maand per maand’

juli 4th, 2018|0 Comments

‘Fotograaf Henriëtte van Gasteren / Lilith verkoopt haar leven maand per maand’
Reuver, Nederland: De Nederlandse fotograaf  Henriëtte van Gasteren (kunstenaarsnaam Lilith), die sinds 2006 indruk maakt met haar zelfportretten, waarbij ze haar eigen leven en de wereld rondom zich poogt te verzoenen in sprekende en intense beelden, pakt uit met een uniek ‘dagboek’-project. 

Foto’s kopen van een fotograaf die je bewondert, dat is altijd al iets heel bijzonders geweest. Maar met de dagboeken van Lilith kan een verzamelaar of een fotoliefhebber een stap verder gaan, en iets unieks in huis halen. En er hoeven niet eens gaten in de muur te worden geboord! 

Geen dag gaat voorbij of Lilith – echte naam Henriëtte van Gasteren, geb. 09-09-1964 Sevenum, Nederland – is bezig met het dagboek. Ze maakt selfies, zelfportretten en schrijft er met de hand teksten bij – haar belevenissen, emoties en gedachten in woord in beeld. Foto’s maakt ze zowel met haar Lumia telefoon als met haar vertrouwde Nikon camera. De opdrachtgever krijgt het enige exemplaar van het dagboek. De foto’s (13×18 cm) worden vanzelfsprekend afgedrukt op kwaliteitsvol papier; elk dagboek telt ongeveer 180 pagina’s en wordt uiteraard gesigneerd. 

Een kunstenaar moet kunnen leven van zijn/haar kunst en daarom hanteert Lilith met een knipoog een prijs die een maandloon symboliseert, maar daar heb je dus wel iets voor dat niemand anders heeft. Het eerste dagboek maakte ze voor een minimum maandloon van 1.565,00 euro, maar de prijs wordt geregeld opgetrokken. Zo zijn ondertussen de maanden juli/augustus 2018 beschikbaar voor  2.350,00 euro elk. 

“Ik werk zo naar het salaris van Jan Modaal toe. Elk dagboek is sowieso een uniek exemplaar, heel veel foto’s worden nergens anders gepubliceerd en dat maakt er iets exclusief van. En je onderhoudt er een hardwerkende artiest mee voor een maand, dat is toch wel fijn?” zegt Lilith.

Publicaties en collecties:

Lilith publiceerde onder meer de boeken ‘A House Is Not A Home’ en ‘Skinny Dipping’ en werk van haar hand werd aangekocht door onder meer museum Ikob, Eupen (B), museum van Bommel van Dam, Venlo (Nl), Limburgs Museum, Venlo (Nl), gemeentemuseum Jacob van Horne, Weert (Nl), CODA Museum, Apeldoorn (Nl), Zuyderland Ziekenhuis, Heerlen (Nl), Torch Galerie, Amsterdam (Nl), Eduard Planting Galerie, Amsterdam (Nl), Galerie Mi, Bilthoven (Nl), Generali verzekeringsmaatschappij, Diemen (Nl), Galerie vorn und oben, Eupen (B).

Wie geïnteresseerd is in het dagboek van Lilith voor  juli, augustus 2018 of een latere maand, kan contact opnemen via info@lilithlove.eu – meer informatie op haar website www.lilithlove.eu en www.facebook.com/lilith.love

2606, 2018

This is a man’s world… – See all this

juni 26th, 2018|1 Comment

Mijn zelfportret behoort tot 20 geselecteerde inzendingen van meer dan 600 kunstenaars. Klik hier
‘This is a Man’s World’ sang James Brown. What does that mean for women? For the summer issue of See All This, iMAE, the Master ‘Artist Educator’ of ArtEZ, and Ello, the online platform for creative soules, joined forces. On Ello an ‘Artists Invite’ was sent out: female artists could send in their work the past few months. No less than 600 artists submitted their work. Twenty artists were selected for this online blog from which 10 are also included in the summer issue of See All This magazine. Students of the Master ‘Artist Educator’ wrote personal notes to each selected artist:
 
En dit zegt Eibert over mijn zelfportret ‘Butcher’ : ‘Your use of a woman as a commodity to be butchered and sold is a powerful statement, and a interesting reflection on society. You are creating a narrative by selling the woman as a product to be used and disregarded and the position she should have. Not just the problem of today but a possible solution for tomorrow.’