Narrow escape

//Narrow escape

Narrow escape

Laatst vroeg ik aan mijn vader hoe het voelt om de buitenwereld van achter glas te bekijken. Hij heeft immers meer dan 90 jaar in alle vrijheid in deze buitenwereld geleefd. Dan laat ik even de tweede wereldoorlog buiten beschouwing. Hij heeft toen in hetzelfde huis als waar zijn familie ook een aantal joden verborg een tijd lang ondergedoken gezeten.

Hij dacht even na en antwoordde: ‘Veilig’. Papa voelt zich veilig in zijn appartement in het verzorgingshuis. Op dit antwoord had ik niet gerekend.
‘Als ik mijn leven overdenk, realiseer ik me nu nog veel meer dat er af en toe sprake was van een narrow escape.’
Ik lach en herhaal vragend: ‘Een narrow escape? Een mooie uitdrukking.’
‘Dat betekent toch een moment van ontsnapping; op het nippertje?’ vraagt mijn vader.
‘Jazeker’, bevestig ik.
Als postbode heeft hij soms vreemde manoeuvres moeten uithalen om zijn hachje te redden. Bijvoorbeeld een keer met heel glad weer. Hij zag een onbestuurbaar geworden auto aankomen, zette zich af op de pedalen van zijn fiets en dook over de motorkap. Had hij deze stunt niet uitgehaald, dan was hij geheid onder de autowielen beland.

Mijn vader vervolgt: ‘Ik ben genoeg buiten geweest. Vanuit mijn kamer leef ik veel met de natuur mee. Ik zie de Poolse koolduiven al komen. Ook zie ik hoe de spreeuwen zich verzamelen. ’s Morgens om zeven uur zitten konijnen hier voor de deur op het gras.’
‘Behalve dieren zie ik veel moeders met kinderen in hun kinderwagens voorbij komen. Het is hier een wandelroute. En ouderen met een slechte heup. Vaak alleenstaand. Ze hebben anderhalf uur nodig om hun boodschappen te doen.’

Opeens wijst hij naar buiten: ‘Kijk, daar gaat weer een zzp’er.’
‘Hoe weet je dat?’ vraag ik.
‘Dat zie ik aan wat er op de auto staat, ook al kan ik het soms niet lezen. Ik noem het moderne slavernij. Zzp’ers hebben het zwaar. Ze kunnen vaak niet eens sparen voor hun pensioen.’
Blijkbaar leeft mijn vader niet alleen met de natuur mee, maar met de hele maatschappij. Ik ben niet anders van hem gewend.

Binnenkort zal in het verzorgingshuis een oude film worden vertoond. Een film over het dorp waar mijn vader is geboren, getogen en nu in een verzorgingshuis woont. Ze hebben hem gevraagd of hij die middag toelichting wil geven. Als voorproefje tovert lief een paar oude films over Sevenum op zijn mobiele telefoon tevoorschijn. Mijn vader kijkt aandachtig en lacht zo nu en dan. Hij herkent een aantal mensen, zoals een collega-postbode. ‘Toen was ik zeker net niet in de buurt’, zegt mijn vader.

In gedachte hoor ik mijn vaders woorden ‘narrow escape’. Hoe mooi dat hij deze uitdrukking bezigt. Weet je dat ik ooit het woord ‘scrumptious’ van hem heb geleerd? Hij had het opgepikt van de Engelse soldaten die mijn vaders moeder complimenteerden met het heerlijke eten dat ze de bevrijders had voorgezet. Toen ik het ooit als directiesecretaresse tegenover Engelse klanten gebruikte, moesten ze lachen. Het was blijkbaar een in onbruik geraakt woord.

Ik durf te wedden dat de mensen binnenkort aan mijn vaders lippen hangen, net zoals ik ook graag naar zijn verhalen, filosofieën en wijsheden luister. Hij is een van de oudste bewoners in het tehuis, heeft een ijzersterk geheugen én is een begaafd verteller. Dat wordt vast een geslaagde filmmiddag.

2018-11-21T15:07:45+00:00

About the Author:

4 Comments

  1. Ben Schols 16/11/2018 at 07:56 - Reply

    Geweldig, Henriëtte!

  2. Franciscus Maria van Riel 16/11/2018 at 08:19 - Reply

    Zoals altijd ben ik altijd benieuwd wat ze te vertellen of gemaakt heeft. Een zeer positieve en inventieve kunstenaar. Ik heb alle respect voor haar.

  3. Mijndert moorman. 16/11/2018 at 08:19 - Reply

    Prachtig verhaal en weer wat geleerd.
    Groetjes,
    Mijndert.

  4. Leny Bravenboer 16/11/2018 at 09:06 - Reply

    wat heerlijk dat je vader zich veilig voelt waar hij nu woont. Ik lees met plezier jouw verhalen over je vader groetjes fijne dag

Leave A Comment