Selenauten van de liefde

//Selenauten van de liefde

Selenauten van de liefde

Slaperige ogen kijken me aan, maar hebben zo te zien iets heel anders op hun netvlies staan. Ze kijken me aan zonder me te zien. Ze kijken naar binnen.
‘We waren op de maan. Onze raket leek een luxe hotel. We bevonden ons helemaal bovenin. Op de maan was zwaartekracht, net als hier op aarde. Wij tweeën waren de eersten die er de liefde bedreven, net zoals Adam en Eva ooit op aarde.’
‘Hoefden we geen ruimtepakken aan?’ Als ik ons liefdesspel visualiseer, moet ik daarvoor details weten.
‘Nee, dat was niet nodig,’ reageert hij blij.
‘Leek onze kamer bovenin de raket op een penthouse?’
‘Ja, zo was het eigenlijk wel.’
‘Was de maan kaal?’
‘Ze zag eruit als in een Kuifje-verhaal,’ antwoordt hij.

Onmiddellijk ga ik mee in zijn droom van afgelopen nacht, ook al las ik geen Kuifje- maar Suske & Wiske-boeken. Hoe mooi zou het zijn om helemaal opnieuw te beginnen? Om geen verleden met me mee te dragen? Hoe fijn zou het zijn om de liefde voor het eerst te ontdekken, zonder afleidend randgebeuren? Op Wikipedia worden wij tweeën in de toekomst ongetwijfeld als eerste selenauten van de liefde vermeld.

De telefoon gaat. Papa belt en vertelt dat hij nog steeds bidt voor mijn geluk. Als ik hem geruststel en zeg dat ik best gelukkig ben, antwoordt hij dat bidden voor mijn geluk geen kwaad kan. Dat is zo. Te veel gebed voor mijn levensgeluk bestaat niet, zeker niet van mijn liefhebbende, bezorgde vader.
Hij vertelt ook dat hij nog steeds de drijfveer achter mijn werk probeert te analyseren. ‘Het gaat om naastenliefde,’ zegt hij. ‘Je stelt de toestand in de wereld aan de kaak. Het draait allemaal om liefde.’
Ik geef hem gelijk en voeg eraan toe dat veel mensen dit in mijn werk herkennen en ook uit mijn woorden destilleren.
‘Ja?’, vraagt hij hoopvol.

Terwijl ik mijn gedachten over liefde noteer, komt er een privé bericht binnen en ik lees: “…….Alleen het gedoe met de foto’s van je vader lijkt me erg pijnlijk. Zo wat ik heb gelezen in je blogs. Ik kan me voorstellen dat je daar erg verdrietig en teleurgesteld in bent!! Maar ik weet dat je zielsveel van je vader houdt en dat het allemaal liefde is!! Jouw liefde voor hem! Ik vind de blogs prachtig. Ik vind het erg jammer dat ik je liefde voor je vader niet meer kan lezen……”

Inderdaad. Waarom zou ik daarover niet mogen schrijven? Mijn vader begrijpt mijn werk grotendeels. Anderen begrijpen het vaak ook wel. En al begreep niemand me! Wat dan nog?!
Fuck degenen die iets anders lezen uit de verhalen over mijn vader en me mijn vrijheid van meningsuiting proberen af te pakken door te zeggen dat ik een narcist ben. Screw degenen die tevens mijn vader proberen te hersenspoelen door te vertellen dat ik niet goed snik ben.
Hopelijk bezwijkt hij niet onder de druk.

Het valt niet mee om het spiegeltje aan de wand te zijn.
Ik laat me mijn mond niet snoeren. Nee, mijn mond is om te praten, van me af te bijten, te proeven, te zingen, te lachen en om de liefde te bedrijven.
Je komt net binnen als ik deze laatste woorden opschrijf en ik geef je een zoen met open mond en gesloten ogen. We zijn weer op de maan net als vannacht.

 
Note:
Op internet las ik: “Er zijn dus eigenlijk 2 manen. De fysieke droge maan die aan de hemel staat en als tweede, de maan die vrouwelijke energie vertegenwoordigt en invloed uitoefent op ons gevoelsleven.”

2019-02-11T12:32:18+00:00

About the Author:

3 Comments

  1. Gouwerijn 11/02/2019 at 20:45 - Reply

    ❤❤❤❤❤

  2. Ge 12/02/2019 at 08:23 - Reply

    Ik ben en blijf een grote fan van jou Lilith, en ik hoop dat je zulke mooie woorden blijft schrijven en van die hele mooie foto’s blijft maken.

    Dikke knuffel vanuit Amersfoort

  3. Harry van Bokhoven 15/02/2019 at 09:55 - Reply

    eerste blog die ik lees… heel mooi…verkocht…!

Leave A Comment